Pinksterbedevaart 4-5-6 juni 2022

Jun
04
Juni 04 - Juni 06, 2022

NEDERLANDTALIG KAPITEL
> Aanmeldingen via INSHCHRIJVINGSFORMULIER (kies Nederlands bovenaan de pagina)
> Info: klik HIER
> e-mail: [email protected]

Voorwoord

Neem en lees!

Het recente Motu proprio Traditionis custodes beoogt - louter en alleen - de oude Mis in te perken. De vele beperkingen die aan de viering ervan worden opgelegd, zouden haar - als men zich verplicht zou achten ze op te volgen - tot een Mis maken “die niet voor allen en niet voor overal” is! De reden voor deze uitsluitingsmaatregelen is dat de Tridentijnse Mis door de huidige Romeinse autoriteiten wordt beschouwd als een Mis voor achtergeblevenen, een liturgie voor achterlijken die niet in staat zijn zich open te stellen voor de moderne wereld.

De kreet van Charette weerklinkt tot op de dag van vandaag. Fier vermaande hij zijn mannen: “Ze zeggen ons dat wij de handlangers van het oude bijgeloof zijn; om mee te lachen! Maar tegenover deze demonen, die van eeuw tot eeuw opnieuw de kop opsteken, zijn wij jong, heren! Wij zijn de jeugd van God. De jeugd trouw aan het geloof! En deze jeugd wil voor zichzelf en voor haar kinderen, en de hele mensheid, de vrijheid van de innerlijke mens bewaren.”

Over deze vrijheid van de innerlijke mens zei Bernanos helder en duidelijk dat de moderniteit haar ondraaglijk achtte: “Men begrijpt absoluut niets van de moderne beschaving als men niet eerst toegeeft dat zij een universele samenzwering is tegen elke vorm van innerlijk leven.”

Daar gaat het om: aan de ene kant de ouderdom van de zogenaamde moderne wereld; aan de andere kant de eeuwige jeugd van God. Of, zoals de H. Johannes ons leert: “Want al wat er is in de wereld: de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen en de hovaardij des levens: is niet van de Vader, maar van de wereld. En de wereld gaat voorbij met haar begeerte, maar wie de wil van God volbrengt, blijft in eeuwigheid.” (1 Joh. 2, 16-17)

Ja, de drievoudige wereldse begeerlijkheid gaat voorbij: die van het vlees vervaagt, die van de ogen wordt verzwakt, en de hovaardij des levens sterft. De jeugd trouw aan het geloof in God blijft eeuwig!

Wij zijn de jeugd van God, dat is het thema van onze bedevaart. Laten we niet enkel de driedaagse bedevaart op Pinksteren 2022 doen, maar deze ook dagelijks voorbereiden gedurende de komende maand. We hebben inderdaad in een jaar niet veel tijd om onze zielen voor te bereiden op deze mooie tocht die op Pinkstermaandag zal uitgroeien tot een prachtige processie door de straten van Parijs!

Dit is het wat de auteurs, in het dossier geciteerd, ons tonen om gedurende het jaar voor te bereiden. Deze verzameling biedt ons leerstellige teksten, geïllustreerd met levendige getuigenissen waarin het geloof niet alleen wordt geloofd, maar ook wordt beleefd. Exempla trahunt, deze voorbeelden oefenen op ons een aantrekkingskracht uit die onweerstaanbaar moet zijn. Laten we ons niet verzetten!

Dan zullen wij de vlakten van de streek ‘Beauce’ doorkruizen richting Parijs, wij zullen de kilometers naar de ‘Place Vauban’ slikken, zoals wij in de loop van dit jaar trouw onze dagelijkse taken zullen hebben gedragen.

Pessimisten en kleinzielige geesten zullen er de voorkeur aan geven te klagen en te jammeren over het lot dat hun is beschoren, onder het voorwendsel dat zij niet voor de gek willen worden gehouden, omdat zij de boosaardigheid van de tegenwoordige tijd en de boosaardigheid van de mannen die ons regeren, goed kennen. Een armzalig voorwendsel dat maar één ding vergeet: God is almachtig en niets op deze aarde gebeurt zonder zijn toestemming. Geen beproeving wordt ons opgelegd zonder dat zijn genade ons helpt ze moedig te dragen.

De pelgrims op Pinksteren zullen deze misleidende visie verwerpen, die slechts een afgeknotte werkelijkheid voorstelt, ontdaan van haar bovennatuurlijke dimensie. En als zij twijfels hebben, zullen zij lezen wat EH. Hugon schreef: “Het is niet nodig te hopen op wat gemakkelijk of in onze handen is. Maar wel in gevaar, wanneer de strijd het hevigst is en alle menselijke berekeningen tegen zijn. Daarom worden de heiligen geprezen omdat zij de hoop hebben behouden terwijl alles haar dwarsboomt: in spem contra spem, zoals van Abraham wordt gezegd.” (Zie tekst 37, blz. 48)

En als we aarzelen, laten we dan de woorden van EH. Berto overdenken: “Gewen u eraan om bovennatuurlijk te oordelen; en één van de dingen die ons menselijk doet oordelen is dat we meer gehecht zijn aan het resultaat dan aan de middelen, meer aan de overwinning dan aan de strijd, meer aan het succes dan aan de inspanning. Dit brengt ons onvermijdelijk in verwarring, want aangezien wij niet de meesters zijn van het resultaat, van de overwinning, van het succes, heeft het gebrek aan overgave op dit gebied tot gevolg dat onze wil in min of meer stilzwijgende tegenstelling komt te staan met de wil van God. Zo moeten deze dingen worden begrepen. Neem in uw hart de beslissing de middelen te gebruiken die u kunt, de beslissing om te strijden, de beslissing om een inspanning te doen, en laat het aan de goede God over om dit te bekronen met triomf of mislukking, zoals Hij wil.” (Zie tekst 39, blz. 49)

Het is waar dat men vandaag de dag de H. Mis tot het verleden tracht te verwijzen, maar met EH. Pagliarani antwoorden wij: “Wij bezitten een schat waarvan wij de waarde niet altijd inzien en die wij misschien te veel bewaken uit gewoonte. Wanneer iets kostbaars wordt aangevallen of veracht, wordt de volle waarde ervan beter gewaardeerd.” Wat deze beproeving van ons vraagt, is dat wij -duidelijk en krachtig- een bewijs leveren dat de H. Mis inderdaad “de banier is van een Kerk die de wereld trotseert en zeker is van de overwinning, want haar strijd is niets anders dan de voortzetting van de strijd die Onze Heer voerde om de zonde en het rijk van Satan te vernietigen. Het is door de H. Mis, en doorheen de H. Mis, dat Onze Heer christelijke zielen voor zijn eigen strijd werft en hen laat deelnemen aan zijn kruis en zijn overwinning. Uit dit alles vloeit een fundamenteel militante opvatting van het christelijk leven voort. Twee dingen kenmerken het: de geest van offer en een onwankelbare hoop.” (Zie tekst 69, blz. 76)

En in deze strijd, die spannend is omdat hij veeleisend is, zijn we niet geïsoleerd, nog minder verlaten, zoals Mgr. Lefebvre ons herinnert:

“Sterk door onze eenheid met alle uitverkorenen in de hemel en met alle katholieken op aarde die hun geloof willen behouden, zijn wij zeker van de overwinning”. Voor iedere grootmoedige ziel is er maar één conclusie: “Wij mogen dus niet wijken voor ontmoediging, noch de strijd staken die wij voeren om, voor zover wij vermogen maar met al onze kracht, bij te dragen tot de wederoprichting van de heerschappij van Onze Heer Jezus Christus over de harten, de zielen, de gezinnen en de naties. Moge de christelijke beschaving worden hersteld, daar Hij zelf ons heeft verzekerd dat “de poorten der hel haar niet zullen overweldigen”” (Mt. 16, 18). (Zie tekst 81, blz. 88)

Neem en lees! Al deze citaten staan in het dossier dat u in handen heeft. Denk na over deze vurige bladzijden die het verstand verlichten en het hart verwarmen. Ze zullen de lezer niet ongevoelig laten. Ze zullen u veranderen. tot Pinksteren 2022, en nog veel verder!

Ultreïa! Ultreïa! Et sus eia Deus adjuva nos!

Help ons, mijn God, om verder en verder te gaan, hoger en hoger!

Suresnes, 3 september 2021, op het feest van Sint-Pius X,

EH. Benoît de Jorna Overste van het district Frankrijk van de Priesterbroederschap St.-Pius X