Pinksterbedevaart - GEANNULEERD

Mei
30
30 Mei - 1 Jun

Brief van Don Davide Pagliarani, Algemeen Overste van de FSSPX

Beste pelgrims,

1970-2020: Vijftig jaar zijn verstreken sinds de oprichting van de Priesterbroederschap Sint-Pius X.

Vijftig jaar van bestaan, van strijd en van trouw aan het geloof. Hoe kunnen we Onze Heer danken voor het feit dat hij al die tijd over ons schip heeft gewaakt in die stormachtige tijd na het Tweede Vaticaanse Concilie? Hoe kunnen we ons niet wenden tot de figuur van onze goede en vereerde stichter, aartsbisschop Lefebvre, om ons te leren wat hij onderrichtte, aan ons die misschien de vermoeidheid en de last voelen van de langdurige strijd, aan ons die hem misschien nooit persoonlijk gekend of ontmoet hebben? Dat is wat we gaan doen tijdens deze driedaagse bedevaart. We zullen stappen, geleid door zijn voorbeeld, door zijn deugden, voornamelijk zijn voorzichtigheid, de deugd van godsdienst die hij toonde en zijn doorzettingsvermogen.

“Fidélis servus et prudens, quem constituit Dóminus super famíliam suam: ut det illis, in tempore, trítici mensúram”: “Een getrouwe en verstandige dienaar was hij, die de Heer over zijn gezin had aangesteld om hen op tijd de maat koren uit te reiken” (Lk 12, 42).

Dit woord komt uit de mond van Onze Heer Jezus Christus, de lof van een getrouwe dienaar, waarin we het portret van Monseigneur Lefebvre goed terugvinden. Ik zou uw aandacht willen vestigen op de eerste twee woorden: “Fidélis servus: een getrouwe dienaar.” Daarin ligt werkelijk al zijn grootheid: door het feit een dienaar te zijn geweest. Het is een woorden paradox maar een prachtige realiteit. De dienaar is iemand die zich met gehechtheid toewijdt, die zijn leven, zijn tijd, zijn energie en al zijn vermogens ten dienste stelt van de meester of de zaak die hij dient. De meester kan hem gebruiken als een volgzaam instrument in zijn plan. De goede dienaar heeft volledig vertrouwen in degene die hij als vader vereerd, en hij had geen andere wil dan die van degene die groter was dan hij. Hij zal zelfs zijn leven geven om hem te verdedigen, indien nodig.

Eerst als priester, dan als missionaris, daarba als bisschop, vervolgens als aartsbisschop en totslot  oprichter, beschouwde Mgr. Lefebvre zichzelf altijd als een eenvoudige dienaar van de heilige Kerk, meer niet. Het is de Kerk die hij al die jaren heeft gediend. Hij was slechts een dienaar; hij heeft niets vernieuwd of uitgevonden; hij wilde nooit een persoonlijke strijd voeren, zijn mening of zijn eigen wil verdedigen. Hij beschouwde zichzelf altijd als een schakel in een ketting, die van de vorige schakel ontvangt en die naar de volgende doorgeeft.

Het citaat uit het evangelie volgens Lucas hierboven is vrij goed bekend; de rest van de passage  waarschijnlijk minder, maar het is de moeite waard om er even bij te blijven stilstaan. Na over de goede dienaar te hebben gesproken, spreekt Onze Heer over een slechte dienaar die het wachten beu wordt: “Mijn meester treuzelt om te komen” (Lk 12:45), zegt hij. Hij gebruikt dit als een excuus om zijn eigen wil te doen en het huis te runnen zoals hij zelf goeddunkt. Echt, en gelukkig is dit geen sprekend portret van onze goede oprichter. Stel je voor dat hij moe werd van deze eindeloze en vermoeiende strijd ... Stel je voor dat hij zei: “De meester treuzelt om te komen; de oplossing voor de crisis van de Kerk komt te laat” en dat hij ophield een dienaar te zijn, dat hij een meester werd, die zijn missie verraadt. Als het zo was geweest en monseigneur een leider was geworden zoals zoveel anderen, zou hij de gelovigen trouw houden aan zijn persoonlijke ideeën. Onze goede broederschap zou dan niet zijn wat ze vandaag is. Zou ze nog steeds bestaan?

Mgr. Lefebvre diende de Kerk trouw, ondanks bedreigingen, beloften, veroordelingen, kritiek en verraad. Hij was trouw tot het einde; hij stierf zelfs met de wapens in de hand, zonder de overwinning te hebben gezien. En we gaan hem achterna. Dit bewijst dat hij niet zijn eigen zaak diende - zij zou tegelijk met hem zijn gestorven - maar een zaak die hem enorm overtrof: die van de Ene, Heilige, Katholieke en Apostolische Kerk, gesticht door Onze Heer Jezus Christus.

Mgr. Lefebvre werd inderdaad door de Goede God aangesteld “om ieder op tijd zijn maat koren uit te reiken”. Hij ging vooruit volgens het plan van de Voorzienigheid, vurig maar met voorzichtigheid, nederig maar met doorzettingsvermogen. Hij gaf getrouw door wat hij zelf had ontvangen: het geloof en de sacramenten. En hij stichtte seminaries, waardaar we vijftig jaar later nog steeds priesters hebben die echt de schat van de Kerk zijn, die verantwoordelijk zijn voor het overdragen van het bovennatuurlijke leven aan zielen. Bedankt, monseigneur, dat u een goede en getrouwe dienaar bent geweest! Kom, beste pelgrims, laat ons stappen, bidden, zingen, offeren gedurende deze drie dagen om van de Heilige Geest te verkrijgen dat de zielen verlicht en ontvlamd worden met het vuur van de naastenliefde, zodat degenen die geroepen zijn voor het priesterlijk of religieus leven de kracht hebben om erop te reageren. We hebben priesters nodig, veel heilige priesters en veel heilige religieuze roepingen.